PELESOS ŠV. LINO PARAPIJA » AKTUALIJOS

Парафіяльнае свята ў імя святого Лінаса, якое штогод адзначаецца ў вёсцы Пеляса ў верасні, як заўсёды сабрала сяброў з розных куткоў Беларусі і Літвы. Але адметнай асаблівасцю яго ў гэтым годзе стала прысутнасць мітрапаліта Мінска-Магілёўскага арцыбіскупа Тадэвуша Кандрусевіча і канцлера курыі Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі ксяндза Дзмітрыя Пухальскага.

Гэтая падзея ўжо даўно пераўтварылася ў сапраўднае свята літоўскай культуры, на якое прыязджаюць высокія дыпламатычныя госці, прадстаўнікі ўладаў дзвюх краін, каталіцкія святары. Вось і на гэты раз у Пелясу завіталі пасол Літвы ў Рэспубліцы Беларусь Андрус Пулокас, генеральны консул Літоўскай Рэспублікі ў Гродне Генадзіюс Мацкяліс з віцэ-консулам Міндаўгасам Даміонайцісам, дырэктар дэпартамента па сувязям з літоўцамі за мяжой Міністэрства замежных спраў Літвы  Вітаўтас Пінкус, а таксама прадстаўнікі раённай улады: старшыня раённага Савета дэпутатаў Віктар Роік, намеснік старшыні райвыканкама Андрэй Карповіч, начальнікі аддзелаў райвыканкама Алена Ястрэмская і Алена Ганевіч.

Павіншаваць землякоў з нагоды парафіяльнага свята прыехалі шматлікія прадстаўнікі літоўскіх дыяспар: з Мінска, Гродна, Ліды, Гервят, а таксама літоўскія сябры з грамадскіх арганізацый Вільнюса і Алітуса разам з народнай капэлай “Дзуку вярсме”.

Пасля святочнага богаслужэння ў пяляскім касцёле Св. Лінаса, якое правёў арцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч, адбылася працэсія вакол касцёла. Затым усе накіраваліся ў мясцовую школу, дзе ўдзельнікаў свята чакаў падрыхтаваны вучнямі і настаўнікамі школы канцэрт. Сваімі вершамі і песнямі яны ўслаўлялі прыгажосць родных краін Беларусі і Літвы. Яскравым і па-сапраўднаму самабытным было выступленне алітускіх гасцей. Удзельнікам гэтага каллектыву ўжо за семдзесят год, а яны па-ранейшаму такія вясёлыя і бадзёрыя, быццам час над імі не мае ўлады: так гучна спявалі, гралі і прытанцоўвалі.

У гэты дзень шмат віншавальных слоў гучала ў адрас дырэктара, калектыву і вучняў Пяляскай школы, мясцовых жыхароў з нагоды свята. У канцы, як заўсёды, частаваліся смачным абедам з літоўскіх блюдаў, прыгатаванных з беларускім каларытам.

plačiau

Пасля ўрачыстасцей у гонар святога Лінаса ў  Пелясе мітрапаліт Мінска-Магілёўскі арцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч падзяліўся сваімі ўражаннямі і думкамі:

— Я ўпершыню прыехаў у Пелясу, раней многа чуў пра гэтую парафію, пра гэты астравок літоўскай культуры ў Беларусі, пра людзей, якія тут жывуць. Таму быў вельмі рады запрашэнню. І тое, што я сёння тут убачыў і адчуў, мяне ўразіла. Перш за ўсё людзі, якія стараюцца захаваць сваю культуру, развіваць яе. Вельмі важна, што Святыя імшы праходзяць на некалькіх мовах, усё гэта адбываецца ў згодзе і ў пашане адзін да аднаго. Паглядзіце, што зараз робіцца ў свеце і ў Еўропе… Мы ж дзеці адной Зямлі, хоць і розных нацыянальнасцей і веравызнанняў. Зямля — наш адзіны дом, у якім павінны быць мір і супакой. І вось прыклад гэтай маленькай вёсачкі паказвае, як можна жыць у згодзе, разумець адзін аднаго, з павагай ставіцца да культурных традыцый, разам маліцца і святкаваць, працаваць і адпачываць.

Падчас набажэнства я бачыў людзей, якія былі не проста гледачамі, у думках іх не было, каб хутчэй гэта ўсё завяршылася. Яны ўважліва, з зацікаўленасцю слухалі. Я маю ўжо вялікі вопыт святарства і бачу людзей, разважаючых над словам Божым. Дзень літоўскай культуры вёўся на дзвюх мовах, у ім прымалі ўдзел і дзеці, і старэйшыя людзі, сапраўдныя носьбіты культуры — бабулі — вось гэта і ёсць прыклад, як можна захоўваць сваю спадчыну. Тым больш, што для гэтага нашай дзяржавай створаны ўсе ўмовы. Мяне ўзрушылі словы вядучай алітускага гурту. Яна сказала, што яе прыемна ўразілі прыгажосць і чысціня ў нашай краіне. А яшчэ тое, што ў святыні было многа моладзі. Бачыце, для Літвы гэта ўжо праблема: іх маладыя людзі выязджаюць з краіны. Па яе словах, менавіта тут, у Пелясе, яна адчувае сябе, як на радзіме, бо тут гучыць родная мова, тут спяваюць знаёмыя з дзяцінства песні, тут захавалі любоў да літоўскай культуры, пры тым з павагай ставяцца да культуры краіны, у якой жывуць, вучаць дзяцей беларускім вершам, музыцы, песням.

 

plačiau
A†A kun. Petras Kastytis Krikščiukaitis (1950 11 26–1979 05 25–2012 06 03)

Birželio 3 dieną pamaldų metu Pelesos šv. Lino parapijos bažnyčioje, Baltarusijoje, mirė ilgametis šios parapijos klebonas kun. Petras Kastytis Krikščiukaitis.
Jis gimė 1950 m. lapkričio 26 d. Kaune. Tėvai nežinomi. Nuo pat gimimo buvo auginamas ir auklėjamas įvairiose ugdymo įstaigose. Dėl silpnos sveikatos daug metų praleido įvairiose gydymo įstaigose. Gerų ir tikinčių žmonių dėka tėvų meilės nepatyręs ir daug vargo matęs jaunuolis pažino krikščioniškąjį tikėjimą ir pasiryžo savo gyvenimą pašvęsti Dievo ir žmonių tarnystei. 1972–1974 metais tarnavo zakristijonu Užpalių Švč. Trejybės bažnyčioje (Utenos r.), 1974 metais įstojo į Kauno tarpdiecezinę kunigų seminariją, kurią baigęs 1979 m. gegužės 25 d. buvo įšventintas kunigu Kaišiadorių vyskupijai. Darbavosi vikaru Molėtų (1979–1980), Daugų (1980–1981) ir Alytaus Šv. Liudviko (1983–1984) parapijose, aptarnavo Babriškių ir Ryliškių parapijas, ėjo klebono pareigas Žilinų (1981–1983), Čiobiškio (1984–1989) ir Užuguosčio (1989–1990) parapijose. Kaišiadorių vyskupas Juozas Matulaitis, atsižvelgdamas į tikinčiųjų prašymą, 1990 metais išleido kun. P. K. Krikščiukaitį pastoraciniam darbui į Pelesą (Baltarusija). 2010 metais kun. P. K. Krikščiukaitis buvo įkardinuotas Gardino vyskupijoje.


Laidotuvių pamaldos įvyko birželio 6 dieną, trečiadienį, Pelesos parapijos bažnyčioje. Kun. P. K. Krikščiukaitis palaidotas Pelesos kapinėse.
Viešpats tebūna mirusiam maloningas ir tesuteikia amžiną džiaugsmą, šviesą ir ramybę!

 

Lietuviai, katalikai, išlikę per sunkius ir vargingus laikus, išsaugoję savąją tautinę tapatybę, jie mums gyvas pavyzdys, kuriuo turime sekti mes, viso pasaulio lietuviai. Esu dėkingas šio krašto lietuviams, kad jie mus moko, jog turime būti priklausomi nuo savo lietuviškumo, nes mes tokie gimėme.Negalime politizuoti savo tautiškumo.


 

plačiau