НАВIНЫ

16 ЛІСТАПАДА РАСПАЧНЕЦЦА І СІНОД ГРОДЗЕНСКАЙ ДЫЯЦЭЗІІ

16 ЛІСТАПАДА РАСПАЧНЕЦЦА І СІНОД ГРОДЗЕНСКАЙ ДЫЯЦЭЗІІ

sinod 116 лістапада, ва ўрачыстасць Найсвяцейшай Панны Марыі Вастрабрамскай, Маці Міласэрнасці, галоўнай заступніцы дыяцэзіі, распачнецца І Сінод Гродзенскай дыяцэзіі. Дэвіз Сінода – “Жыць Евангеллем”.

Аб гэтым было аб’яўлена падчас сустрэчы Рады святароў, якая адбылася 25 верасня ў будынку біскупскай курыі ў Гродне.

Дыяцэзіяльны Сінод скліканы біскупам Гродзенскім Аляксандрам Кашкевічам для апісання і вызначэння аблічча партыкулярнага Касцёла.

sinod 3

Ён з’яўляецца кансультатыўным сходам, які ўтвараюць святары, кансэкраваныя і свецкія асобы Касцёла на Гродзеншчыне, а таксама нагодай да ўзрастання ў веры і любові ў супольнасці.

Генеральным сакратаром дыяцэзіяльнага Сінода абраны кс. канонік Антоні Грэмза, віцэ-канцлер Гродзенскай курыі.

Кс. Юрый Марціновіч

Папа: у выпадку даказаных сэксуальных злачынстваў супраць малалетніх апеляцыя немагчымая

Абсалютную нецярпімасць Царквы да сэксуальных злоўжыванняў супраць малалетніх пацвердзіў Папа Францішак на аўдыенцыі членам Папскай камісіі па абароне непаўналетніх.

 

Аўдыенцыя адбылася з нагоды адкрыцця пленарнай сесіі гэтага ватыканскага дэпартамента, які дзейнічае пры Кангрэгацыі веравучэння. У сваёй прамове Святы Айцец падкрэсліў, што Касцёл занадта позна ўсвядоміла існуючую праблему, а «калі ўсведамленне прыходзіць позна, сродкі для вырашэння праблемы таксама позняцца». Гэта прыводзіць да таго, што многія распачатыя працэсы «стаяць на месцы», і Кангрэгацыі веравучэння даводзіцца звяртацца па дапамогу да іншых спецыялістаў.


Папа адзначыў, што ў выпадку доказы учыненых злоўжыванняў не можа быць пададзена апеляцыя, і «не ў сілу непрыязнасці, а проста-проста таму, што чалавек, які здзейсніў гэтае злачынства, хворы: калі ён раскаецца і атрымае прабачэнне, то праз два гады зноў упадзе ». Па гэтай прычыне Святы Айцец заявіў, што ён ніколі не падпіша памілаванне ў падобных выпадках.

 

Акрамя прамоўленае прамовы, Папа ўручыў членам Камісіі тэкст, у якім дзякуе ім за праведзеную працу. Ён выказвае боль і сорам за злачынствы святароў і піша, што «дужа верыць у місію, прысвечаную самым слабым»: «Мы адчулі пакліканне, якое, несумненна, зыходзіць ад нашага Госпада Ісуса Хрыста: распачаць евангельскую місію абароны ўсіх уразлівых дзяцей і дарослых». Паколькі сэксуальныя злоўжыванні з'яўляюцца цяжкім злачынствам і грахом, Папа Францішак пацвярджае абавязацельства Царквы па прыняцці самых жорсткіх мер у дачыненні да правініліся.

 

Папа падкрэслівае неабходнасць цеснага супрацоўніцтва Кангрэгацыі веравучэння з Кангрэгацыяй евангелізацыі народаў, з тым каб практыка абароны малалетніх распаўсюджвалася і на падведамныя ёй місіянерскія тэрыторыі. «Абарона непаўналетніх, - сказаў у сваю чаргу старшыня Папскай камісіі кардынал Шон О'Мелли, - з'яўляецца, безумоўна, адным з самых высокіх прыярытэтаў Касцёл нашага часу».

радыё Ватыкана

Святыя Косма і Дам’ян, мучанікі. Сёння свята ў Астраўцы. Святая Імша ў 13.00 гадзін

Браты-блізняты Косма і Дам’ян жылі ў ІІІ ст. у Сірыі або ў Аравіі і былі хрысціянамі.

Там яны мелі медыцынскую практыку і лячылі людзей бясплатна, імкнучыся пры гэтым навяртаць душы пацыентаў да Хрыста. З дзеянняў братоў-лекараў найбольш вядомай з’яўляецца аперацыя па замене ампутаванай нагі белага чалавека нагою памерлага маўра. Калі пры імператары Дыяклетыяне пачаўся жорсткі пераслед хрысціянаў, братоў-лекараў схапілі і пасля страшэнных катаванняў адсеклі ім галовы, так і не прымусіўшы адрачыся ад веры. Гэта адбылося каля 303 г. у сірыйскім горадзе Кірасе.

Святыя Косма і Дам’ян шырока ўшаноўваюцца ва ўсім свеце як ва ўсходняй, так і ў заходняй традыцыі. Ужо ў VI ст. успамін святых братоў быў уключаны ў Рымскі Канон, і ў гэты ж час у Рыме ў іх гонар была асвечана базыліка. Святыя Косма і Дам’ян з’яўляюцца апекунамі лекараў, хірургаў, студэнтаў-медыкаў і фармацэўтаў. Іх дапамогі просяць пры ракавых захворваннях. Успамін 26 верасня.

Ўсіх нашых лекараў ўручаем апецы Святых і просім благаслаўлення ў вельмі нам усім патрэбнай і выратавальнай службе. Шчасця Вам!

Меркаванне хрысціян: ці патрэбна вывучаць у школе Біблію?

Яшчэ ў мінулым годзе вучні шостага класа беларускіх школ вывучалі Біблію ў якасці міжпрадметнага матэрыялу. Паводле сёлетніх рэформаў у галіне адукацыі, у школьнікаў цяпер не будзе магчымасці вывучаць Біблію на ўроках. Карэспанднты партала Krynica.info запыталі ў беларусаў, ці патрэбна, на іх погляд, вучням знаёміцца са Святым Пісаннем у школах.

05 (2) - копия

Арцём, інжынер-метролаг: Я лічу, што тое, што прыбралі вывучэнне Бібліі ў межах беларускай літаратуры, – неабачлівы крок. Біблія вучыць мысліць, спрыяе духоўнай асвеце. Кнігі Святога Пісання навучаюць і высокай маралі, і жыццёвай мудрасці. Без гэтага чалавеку немагчыма жыць, гэта насамрэч базавыя патрэбы. Хіба ж не біблійны светапогляд увесь час фармаваў маральныя нормы розных народаў і краінаў? Дзецям важна паказаць, што свет развіваецца не толькі па матэрыяльных законах. Біблія вучыць прыгожа гаварыць і пісаць. Кнігі Бібліі можна лічыць літаратурнымі творамі высокай         якасці. Там і паэзія псальмаў з класнымі літаратурнымі прыёмамі, і прыпавесці з глыбокімі, разважаннямі, таксама хронікі, летапісы… Чым не матэрыял па  вывучэнні розных жанраў і стыляў літаратуры? Думаю, што настаўнікам гэтыя аспекты магчыма асвоіць у той ці іншай ступені, каб пазнаёміць дзяцей з Бібліяй. А вось што да функцыі Бібліі як важнай часткі евнагелізацыі – дык гэта ўважаю за справу Царквы. Дзеці могуць вывучаць Біблію на нядзельных школках. Мяркую, што гэтым павінны займацца духоўныя асобы з багаслоўскай адукацыяй.

krynica.info

чытать далей
Новы дырэктар прызначаны ў катэхетычным каледжы ў Баранавічах

Новым дырэктарам катэхетычнага каледжа імя Зыгмунта Лазінскага ў Баранавічах стаў кс. Юрый Дрозд.

 

Святар з’яўляецца магістрам гісторыі і тэалогіі, у каледжы выкладае экуменізм і літургіку. Вучыўся ў БДПУ імя М. Танка і Міждыяцэзіяльнай вышэйшай духоўнай семінарыі імя св. Тамаша Аквінскага ў Пінску. Вучыцца ў дактарантуры Экуменічнага інстытута Люблінскага каталіцкага ўніверсітэта.

Папярэдні дырэктар каледжа — кс. Павел Рудзьман — нясе пастырскае служэнне ў парафіі Божай Міласэрнасці і Маці Божай Вострабрамскай у Баранавічах.

 

catholic.by

ПРЫЗНАЧАНЫ НОВЫ КАНЦЛЕР ГРОДЗЕНСКАЙ КУРЫІ

Біскуп Гродзенскі Аляксандр Кашкевіч прызначыў канцлерам кс. д-ра Аляксандра Мацкевіча, які да гэтага часу быў натарыусам Гродзенскай курыі.

 

Рашэнне аб намінацыі было аб’яўлена падчас Рады святароў 25 верасня.
Да сённяшняга дня на працягу 25-ці гадоў абавязкі канцлера выконваў кс. прэлат Антоній Ханько.

Даведка
Ксёндз Аляксандр Мацкевіч нарадзіўся 27 верасня 1977 г. Паходзіць з гродзенскай катэдральнай парафіі св. Францішка Ксаверыя. Святарскія пасвячэнні атрымаў 10 лістапада 2001 г. У 2002–2010 гг. вывучаў біблійную тэалогію ў Папскім Грыгарыянскім універсітэце. Мае доктарскую ступень. Выкладае Святое Пісанне ў гродзенскай Вышэйшай Духоўнай семінарыі, на катэхетычных курсах пры Аддзеле навучання і выхавання Гродзенскай курыі.

Кс. Юрый Марціновіч

grodnensis.by

Папа Францішак: Бог жадае ўсім даць аднолькавую ўзнагароду — збаўленне

«Бог жадае ўсім даць аднолькавую ўзнагароду — збаўленне, вечнае жыццё», — адзначыў папа Францішак падчас малітвы «Анёл Панскі» на плошчы Святога Пятра 24 верасня.

 

Разважаючы над евангельскім тэкстам гэтай нядзелі (гл. Мц 20, 1–16) пра «гаспадара вінаградніку, які прадстаўляе Бога», і наймае групу работнікаў, на світанні і ў наступныя гадзіны дня, Пантыфік звярнуў увагу на тое, як гаспадар узнагародзіў кожнага з іх.

«Напрыканцы дня гаспадар распараджаецца, каб усім далі па дынары: нават тым, якія працавалі ўсяго некалькі гадзін, — сказаў Папа. — Вядома, работнікі, нанятыя першымі, наракаюць, таму што бачаць, што ім заплацілі столькі ж, як і тым, якія працавалі менш за іх. Аднак гаспадар нагадвае ім, што яны атрымалі тое, на што дамаўляліся; калі ж ён жадае быць шчодрым да іншых, ім не варта зайздросціць».

«Насамрэч, гэтая “несправядлівасць” гаспадара павінна выклікаць у слухачоў прыпавесці пераход на іншы ўзровень, таму што Езус хоча казаць не пра праблему працы і справядлівай платы, а пра Божае Валадарства! Яго пасланне такое: у Божым Валадарстве няма беспрацоўных, але ўсе пакліканыя рабіць сваю частку працы; і ўсіх напрыканцы чакае ўзнагарода, якая — на нашае шчасце! — паходзіць з Божай, а не з чалавечай справядлівасці, а менавіта: збаўленне, якое Езус Хрыстус набыў для нас сваёю смерцю і ўваскрасеннем», — патлумачыў Пантыфік.

Гэтай прыпавесцю, як дадаў Святы Айцец, «Езус жадае адкрыць нашыя сэрцы для логікі любові Айца: бескарыслівай і шчодрай». «Чалавечым думкам часта ўласцівы эгаізм і імкненне да асабістай выгоды, а нашыя вузкія і пакручастыя сцежкі нельга параўнаць з шырокімі і простымі шляхамі Пана. Ён дзейнічае з міласэрнасцю — пра гэта нельга забывацца», — нагадаў папа Францішак.

«Езус жадае, каб мы сузіралі позірк гэтага гаспадара, — працягваў Пантыфік. — Гэта позірк, поўны ўважлівасці, добразычлівасці; гэта позірк, які кліча, які заклікае падняцца, вырушыць у дарогу, таму што ён жадае жыцця для кожнага з нас, жадае поўнага жыцця, занятага, вольнага ад пусткі і бяздзейнасці. Бог нікога не выключае і жадае, каб кожны дасягнуў сваёй паўнаты. Гэта любоў нашага Бога; нашага Бога, які з’яўляецца Айцом. Няхай Найсвяцейшая Панна Марыя дапаможа нам прыняць у нашым жыцці логіку любові, якая вызваляе нас ад саманадзейнасці, што мы заслугоўваем узнагароды ад Бога, і ад дрэннага меркавання пра іншых».

“Шукайце Пана, пакуль Ён дазваляе знайсці сябе, клічце Яго, пакуль Ён блізка!”

 

Дарагія браты і сёстры!

Прыпавесць, пачутая намі сёння ў Евангеллі, якая распавядае аб работніках у вінаградніку, перш за ўсё адкрывае нам вялікую Божую дабрыню і міласэрнасць і ўказвае на патрэбу пастаяннай працы і актыўнасці чалавека ў імкненні да збаўлення. На гэтым шляху мы не можам быць бяздзейснымі.

Распачынаецца чарговы тыдзень працы, вучобы дзяцей і моладзі. Напэўна, для нас усе гэтыя штодзённыя праблемы хоць і складаныя, але важныя. Яны нас больш ці менш цікавяць. Можа, часам непакояць. Добра было б, каб кожны з нас задумаўся і паразважаў у кантэксце сённяшняга Евангелля, ці ўспрымаем мы сённяшні напамін Хрыста і як яго ўспрымаем.

«Чаму вы стаіце тут цэлы дзень без працы?» Гэтае пытанне Хрыстус сёння задае кожнаму з нас: дзецям, бацькам, настаўнікам, выхавацелям - усім нам. Справа ў тым, што неаднойчы шмат хто з нас вядзе вельмі актыўнае жыццё, займаецца рознага роду працай, аднак здараецца так, што мы не займаемся тым, чым займацца павінны. І прыходзіць час, калі мы становімся занепакоенымі і забеганымі менавіта з-за гэтай мітусні. І так насамрэч атрымоўваецца, што стаім бяздзейсна, бо не робім крок наперад, мітусімся, стоячы на месцы.

чытать далей

 “Хвала Хрысту! Паводле якога прынцыпу ксяндзоў і манахінь пераводзяць з адной парафіі ў іншую? Як і чаму прымаюцца такія рашэнні?” Марына.

 

На пытанне адказвае а. Аляксандр Махнач SP, піяр з Ліды:

– Хвала навекі!  Дарагая Марына!

Змена месца служэння душпастыраў ці законных сясцёр з’яўляецца чымсьці звычайным у практыцы Касцёла на працягу стагоддзяў. Пераводзіць з аднаго месца служэння на іншае можа дыяцэзіяльны біскуп ці найвышэйшы настаяцель канкрэтнай манаскай супольнасці, якому святар падчас святарскага пасвячэння абяцаў паслухмянасць. Бо менавіта біскуп ці настаяцель канкрэтнай манаскай супольнасці адказвае за адпаведную арганізацыю душпастырства і падбор асоб на  месцы служэння.

Няма нейкіх сталых правіл наконт пераводу святара. Кананічнае права дазваляе пэўную свабоду ў гэтым сэнсе. Можна сказаць, што галоўнай прычынай зменаў з’яўляюцца душпастырскія патрэбы вернікаў. З пераводам аднаго святара ўтвараецца ланцуг зменаў. Безумоўна, спадарожнічае гэтаму ўзрушэнне сярод вернікаў парафіі, якія прызвычаіліся да свайго душпастыра і хацелі б затрымаць яго ў сябе як мага даўжэй. Але ці гэта не эгаізм з іх боку? Найлепшы святар і толькі для іх! 
На справу пераводу святара трэба паглядзець са звышнатуральнага пункту гледжання, а не толькі выключна людскога.

чытать далей

Святар нарадзіўся ў 1986 годзе ў вёсцы Гаўці на Гродзеншчыне. Пра сябе ён адразу расказвае такую цікавую гісторыю: “Я нарадзіўся на Вялікдзень. Мой тата прыехаў дамоў з касцёла а асвечанымі стравамі. А мама толькі пакаштавала – і адразу ў радзільню” (усміхаецца)!

З Гаўцяў да Солаў кіламетраў восем, таму ў касцёл будучы святар ездзіў то роварам, то машынай з бацькамі.

Першыя ўражанні ад касцёла ў маленькага хлопчыка Вадзіма былі такія: “У касцёле праходзіла чыясьці Першая Камунія. На адной з амбон былі змешчаны словы песні. І стаяла такая доўгая ўказка.А я падумаў, што калі хтосьці з дзяцей будзе сябе дрэнна паводзіць, то манахіня паб’е гэтай палкай. Таму я сядзеў ціха-ціха падчас святой Імшы, а калі сястра брала ўказку у рукі, нават не паварочваўся ні ўлева, ні ўправа”.

Больш пазнаваць Касцёл Вадзім пачаў, калі праходзіў падрыхтоўку да Першай Камуніі ў 1994 годзе. Тады ў вёскуГаўці прыязджалі айцы-кармеліты. Дзеці вучыліся і ў школе, і ў клубе, ад якіх нічога не засталося зараз, і ў дамах вернікаў.

Гледзячы на гэта ўсё, хлопчыку таксама хацелася быць падобным да ксяндзоў. Ён пачаў гуляць, нібы адпраўляючы святую Імшу, перавязваўся нейкімі рамянямі, нібы святарскай стулай. У 9-ым класе юнак вырашыў стаць міністрантам.

Святар ўспамінае пра сваё жаданне пайсці ў кляштар: “Пасля 10-га класа я быў на рэкалекцыях, якія праводзілі айцы-кармеліты ў Нарачы. Прыехаўшы дамоў, я сказаў бацькам, што збіраю рэчы і іду ў кляштар. Але прайшоў час, і я вырашыў інакш”…

“Пастаянна адчуваў, што мне хочацца служыць. Ужо ў 11-м класе размаўляў пра гэта са сваім пробашчам. Ён даў мне кніжку з біяграфіямі святых. Цікава было, як Бог іх клікаў. Так паволі прачыналася і маё пакліканне”. 

catholicnews.by

чытать далей
Святы Пасад: паважаць правы і культуры карэнных народаў

Паважаць правы і культуры карэнных народаў заклікаў пастаянны назіральнік Апостальскай Сталіцы пры ААН у Жэневе. Арцыбіскуп Іван Юркавіч прыняў удзел у пасяджэнні ў рамках 36-й сесіі Рады па правах чалавека, якое было прысвечана правам карэнных народаў.  

 

Па словах ватыканскага дыпламата “усе павінны быць гаспадарамі свайго лёсу”. Да інтэгральнага развіцця нельга прымушаць, але ў той жа час, кожная асоба і сям’я павінна мець магчымасць, каб развівацца. “Канцэпцыя якасці жыцця не можа быць навязана звонку, але павінна адпавядаць звычаям кожнай чалавечай групы”, - падкрэсліў ён.

Арцыбіскуп Юркавіч адзначыў, што “абарона і падтрымка культурнага, сацыяльнага і эканамічнага жыцця карэнных народаў павінны прызнанавацца ўсімі як служэнне, якое аказваецца чалавечай сям’і”, у тым ліку “будучым пакаленням”. 

“Святы Пасад спрыяе пошуку супрацоўніцтва з карэннымі народамі”, напрыклад праз “складанне падручнікаў па граматыцы і здзяйсненне перакладаў на мовы, якія часта знаходзяцца пад пагрозай знікнення”, а таксама спрыяючы “абароне іх культурных, сацыяльных, палітычных і эканамічных правоў”, дадаў іерарх.

Прадстаўнік ватыканскай дыпламатыі ў ААН нагадаў пра важнасць прадастаўлення магчымасцяў карэнным народам для ўдзелу ў нацыянальным і міжнародным жыцці. Павага да іх ведаў, культур і традыцыйных практык садзейнічае больш роўнаму і ўстойліваму развіццю і належным адносінам да навакольнага асяроддзя, адзначыў ён.

На заканчэнне прамовы арцыбіскуп Іван Юркавіч падкрэсліў, што карэнныя народы “павінны быць асноўным партнёрам па дыялогу, калі ўзнікаюць вялікія праекты, што закранаюць іх родныя землі”. У гэтым святле ён заклікаў да вырашэння праблематычных адносін паміж міжнароднымі кампаніямі і карэннымі народамі, асабліва на тэрыторыях, дзе развіваецца здабываючая прамысловасць.

be.radiovaticana.va

Езус хоча адкрыць нашы сэрцы на логіку любові Айца, адзначыў Францішак 24 верасня 2017 г. падчас сустрэчы з вернікамі на малітве “Анёл Панскі” у Ватыкане. У сваім разважанні ён заклікаў прыняць заклік Бога і выйсці ў напрамку поўнага і шчаслівага жыцця.

“У сённяшнім евангельскім чытанні (Мц 20,1-16) мы бачым прыпавесць пра работнікаў пакліканых на дзень, якую Езус распавядае, каб пераказаць два аспекты Божага Валадарства: першы, што Бог хоча паклікаць усіх працаваць на карысць Яго Валадарства; другі, што напрыканцы Ён хоча даць усім аднолькавую ўзнагароду, гэта значыць збаўленне, вечнае жыццё, - нагадаў Папа.

Гаспадар вінаградніка, які сімвалізуе Бога, выходзіць на світанку і наймае групу работнікаў, узгадняючы з імі заробак у адзін дынар за дзень. Гэта быў справядлівы заробак. Затым выходзіць таксама ў наступныя гадзіны – ён выходзіць пяць разоў – аж да самага вечара, каб наняць іншых работнікаў, якія не мелі працы. Напрыканцы дня, гаспарад загадаў, каб грошы былі раздадзены ўсім, таксама і тым, хто працаваў усяго некалькі гадзін. Канешне, работнікі, якія былі нанятыя першымі, абурыліся, бо ўбачылі, што ім заплацілі столькі ж, колькі і тым, што працавалі менш. Гаспадар, аднак, нагадвае ім, што яны атрымалі столькі, колькі былі абумоўлена; калі затым Ён жадае быць шчодрым з іншымі, яны не павінны быць зайздроснымі.

be.radiovaticana.va

чытать далей
Сёння вернікі Гервяцкай парафіі маліліся за ксяндза Леаніда Нясцюкa

«Святар, што дзейсніў прыгажосць… Кс. Леанід Несцюк з Гервятаў пакінуў гэты свет. Вечны яму супакой і словы ўдзячнасці. 


Сёння вернікі Гервяцкай парафіі маліліся за ксяндза Леаніда Нясцюка. Пробашч Гервяцкага касцёла Найсвяцейшай Тройцы, кс. Леанід Несцюк, памёр 23 сакавіка 2017 года. Светлая памяць аб памерлым пробашчу жыве ў сэрцах удзячных парафіянаў.

 


Айцец Леанід Нясцюк, вывучыўшы асновы ландшафтнага дызайну, за гэтыя гады стварыў побач з касцёлам дэндрапарк і уладкаваў раней пустуючую плошчу з фігурамі дванаццаці апосталаў. Пад кіраўніцтвам ксяндза знеслі старыя адрыны, абнавілі фасад касцёла, пабудаванага больш за 100 гадоў таму, замянілі дах, гродзенскія мастакі аднавілі вокны ў святыні. Ксёндз Леанід Нясцюк вядомы ў Беларусі і далёка за яе межамі.


 



I неўміручы памірае,

Каб уваскрэснуць.

Жыццядар

Яму пялегваць давярае

Ў далонях

Зорнай жарсці жар.

I покуль жар незадзіманы Сузорыцца,

Жывы жыве.

Гараць вякам Хрыстовы раны.

Студзіць іх

Сум здалёк плыве...

 

Рыгор Барадулін

 

У Лагойскай раённай бальніцы ўсе дактары адмовіліся рабіць аборты

На партале газеты «СБ Беларусь. Сегодня» з’явіўся рэпартаж з Лагойска, які стаў першым горадам у краіне, дзе ўсе медыкі выступілі супраць перарывання цяжарнасці.

Галоўны доктар Лагойскай цэнтральнай раённай бальніцы Юрый Будзько распавёў, што такая практыка пачалася ў раёне амаль год таму: тады ўсе акушэры-гінеколагі прынеслі яму на стол заявы, у якіх адмаўляліся рабіць аперацыі. Згодна з 27-м артыкулам закона «Аб ахове здароўя», доктар мае права адмовіцца рабіць аборт па этычных прычынах, калі, канешне, жыццю жанчыны нічога не пагражае. Так, у гэтым годзе мясцовым медыкам усё ж прыйшлося зрабіць адзін аборт па сацыяльных паказчыках: жанчыне з небяспечнага асяроддзя, якая зацяжарыла дзявяты раз. Усяго падобных, вымушаных, на іх думку, абортаў у гэтым годзе ў Лагойску было тры.

Калі ўсё ж жанчына хоча зрабіць аборт «проста так» і мясцовы псіхолаг не можа адгаварыць яе ад гэтага кроку, кабету перанакіроўваюць у абласную бальніцу.

Ініцыятыву ў Лагойску падтрымалі і іншыя дактары, некаторыя маці і, канешне ж, прадстаўнікі царквы.

Начальнік галоўнага ўпраўлення арганізацыі медыцынскай дапамогі Міністэрства аховы здароўя Алена Багдан, у сваю чаргу, спадзяецца, што досвед Лагойскай бальніцы змогуць пераняць і ў іншых гарадах, бо гэта павысіць агульны ўзровень нараджальнасці.

На сённяшні дзень у іншых населеных пунктах Беларусі перыядычна праводзяць дні і тыдні без абортаў. Па дадзеных Міністэрства аховы здароўя, штогод медыкі рэгіструюць 27 тысяч абортаў (у пачатку 2000-х такіх налічвалі больш за 100 тысяч).

Наша Ніва

ПАПА: ЖЫВІ, ЛЮБІ, ВЕР І НЕ ПАДДАВАЙСЯ РОСПАЧЫ

"Калі сум цябе паралізуе - гані яго добрымі справамі!"

 

“Жыві, любі, вер і з Божай дапамогай не паддавайся роспачы ніколі”, - заклікаў Францішак 20 верасня 2017 г. падчас агульнай аўдыенцыі ў Ватыкане. У сваёй катэхезе на тэму: “Вучыць надзеі”, ён звярнуўся да прысутных на “ты”, як бацька ці настаўнік, які асабіста размаўляе з чалавекам, адкрытым на тое, каб вучыцца.

“Не паддавайся ночы: памятай, што першы вораг, якога трэба перамагчы – не звонку, а ўнутры цябе. Таму не давай месца горкім, цёмным думкам. Свет – гэта першы цуд, які Бог учыніў, і Бог даў у нашы рукі ласку новых цудаў. Вера і надзея ідуць разам. Вер у існаванне больш высокай і цудоўнай праўды. Давярай Богу Стварыцелю, Які ў Святым Духу кіруе ўсё да дабра, да адбымкаў Хрыста, што чакае кожнага чалавека напрыканцы яго жыцця. Вер, Ён цябе чакае. Свет рушыць дзякуючы позірку шматлікіх людзей, якія разбілі сцены, пабудавалі масты, марылі і верылі, нават калі чулі вакол сябе здзеклівыя словы”, - сказаў Папа. 

Ён заклікаў давяраць Богу, які не расчаруе. “Дзе бы ты не знаходзіўся – будуй! Калі апынуўся на зямлі – ўстань! Ніколі не заставайся на зямлі. Дазволь, каб табе дапамаглі падняцца. Калі сядзіш – выходзь у шлях! Калі сум цябе паралізуе – праганяй яго добрымі справамі. Калі адчуваеш сябе спустошаным ці дэмаралізаваным, прасі, каб Святы Дух змог зноўку запоўніць тваю пустату. Будуй мір сярод людзей і не слухай голасу тых, хто сее нянавісць і падзелы. Не слухай гэтыя галасы. Людзі, паколькі адрозніваюцца адзін ад аднаго, былі створаны, каб жыць разам. З супярэчнасцямі, цярпліва: аднойчы ты ўбачыш, што кожны носіць у сабе часцінку праўды. Любі людзей. Любі кожнага з іх. Паважай шлях усіх, якім бы ён ні быў, прамым ці пакручастым, бо кожны мае сваю гісторыю. Кожны з нас можа распавесці сваю гісторыю. Кожнае дзіця, якое нараджаецца – гэта абяцанне жыцця, якое чарговы раз аказваецца мацнейшым за смерць. Кожная любоў, якая ўзнікае – гэта сіла перамены, якая імкнецца да шчасця”, - падкрэсліў Святы Айцец.

Пантыфік нагадаў, што Езус даў кожнаму чалавеку святло, якое ззяе і патрабуе таго, каб быць абароненым. Яно з’яўляецца самым вялікім багаццем, якое было даверана нам у жыцці. Таму варта марыць пра лепшы свет. Па словах Папы, менавіта людзі, здольныя рабіць гэта, падарылі чалавецтву навуковыя і тэхналагічныя адкрыцці, пераплылі праз акіяны і ступілі на землі, на якія раней ніхто не ступаў, перамаглі рабства і палепшылі ўмовы жыцця на зямлі. 

“Будзь адказным за гэты свет і жыццё кожнага чалавека. Падумай, што любая несправядлівасць супраць беднага – гэта адкрытая рана, якая змяншае тваю годнасць. Жыццё не спыняецца з тваім існаваннем. У гэты свет прыйдуць іншыя пакаленні, якія зоймуць месца нашага, і яшчэ многія іншыя. Штодзённа прасі ў Бога аб дары адвагі. Памятай, што Езус для нас перамог страх. Езус перамог страх! Наш самы вераломны вораг не можа нічога супраць веры. Калі апынешся, спалоханы, перад якой-небудзь жыццёвай цяжкасцю, памятай, што ты не жывеш толькі для сябе. Падчас хросту тваё жыццё акунулася ў таямніцу Тройцы і ты належаш Езусу. І калі аднойчы цябе ахопіць страх, ці падумаеш, што зло вельмі моцнае, каб яго перамагчы, проста падумай, што Езус жыве ў табе. Гэта Ён, праз цябе, са сваёй лагоднасцю хоча перамагчы ўсіх ворагаў чалавека: грэх, нянавісць, злачыннасць, насілле”, - сказаў Папа.    

Францішак заклікаў вернікаў не баяцца праўды і памятаць, што ўсе людзі роўныя, насіць у сэрцы пакуты іншых і ў малітве давяраць іх Богу, культываваць ідэалы і не дазволіць, каб зробленыя памылкі зняволілі. “Божы Сын прыйшоў не дзеля здаровых, а дзеля хворых: такім чынам прыйшоў таксама дзеля цябе! Калі яшчэ памылішся ў будучыні, не бойся, уставай! Ведаеш чаму, таму што Бог – твой сябар. Бог – гэта твой сябар!”, - нагадаў Святы Айцец. 

radiovaticana.va